Τα έργα της Πολύμνιας επιδιώκουν να κοιτούν τον θεατή κατάματα, χωρίς αποστάσεις και προστατευτικά φίλτρα. Στόχος της είναι να τον φέρει σε άμεσο διάλογο με το υποκείμενο του έργου, δημιουργώντας μια οπτική συνομιλία τόσο δυνατή ώστε να γεννά μια στιγμιαία αλλά βαθιά συναισθηματική σύνδεση.
Οι γυναικείες μορφές που κυριαρχούν στο έργο της λειτουργούν ως καθρέφτες της γυναικείας ψυχής. Ποζάρουν με μια αυτάρκη, σχεδόν αυτάρεσκη στάση, υπερβολικές και στιλιζαρισμένες, με μια θεατρικότητα που δεν απολογείται για την έντασή της. Είναι ταυτόχρονα τολμηρές και ευάλωτες· μέσα από το βλέμμα τους διακηρύσσουν πως η θηλυκότητα δεν είναι ποτέ αδυναμία και πως η ευαλωτότητα δεν αναιρεί τη δύναμη — αντίθετα, τη δυναμώνει.
Μέσα από αυτή τη δυαδικότητα, η Πολύμνια διαμορφώνει ένα πεδίο έντασης και αναγνώρισης, όπου ο θεατής δεν παρατηρεί απλώς, αλλά συμμετέχει σε μια εμπειρία συναισθηματικής αντανάκλασης.